Red flags op stage

COLUMN | Stagediscriminatie in het mbo. Het is een onderwerp waar we niet genóeg aandacht aan kunnen besteden. Want tijdens het zoeken naar een stage, of tijdens de stage zelf, krijgen mbo-studenten regelmatig te maken met situaties die niet eerlijk, respectvol of gelijkwaardig zijn. Daar moeten we iets aan doen; dat vinden we allemaal. Ik als wethouder, raadsleden, docenten, werkgevers en natuurlijk studenten zelf.

Tegelijkertijd herkennen veel mbo-studenten zich niet in de term stagediscriminatie. Dat voelt gelijk zo groot. Veel ervaringen van studenten bevinden zich in grijs gebied. Het zijn situaties waarin studenten twijfelen of wat zij meemaken wel oké is, maar het niet direct definiëren als discriminatie. Met als gevolg dat veel van hun ervaringen onbesproken blijven. Een student die zich buitengesloten voelt door z’n team. Een studente die óók zin had in die uitdagende klus, die uiteindelijk aan een hbo-er werd gegeven. Een sluimerend gevoel dat het nét niet klopt, maar waar je niet precies de vinger op kunt leggen.

Daarom is er vandaag in Utrecht een campagne van start gegaan voor de Utrechtse mbo-studenten, specifiek gericht op herkenning en bewustwording. En natuurlijk ook: over wat je eraan kunt doen.

Het mooie van deze campagne is dat ‘ie niet door een campagnebureau is gemaakt, vaak vanuit de beste bedoelingen maar niet altijd met de juiste toon. In plaats daarvan is een voormalig mbo-studente aan de slag gegaan, vanuit haar eigen ervaringen en in intensief overleg met docenten en andere studenten. In opdracht van het Utrechtse mbo en de gemeente heeft ze er bijna een half jaar fulltime aan gewerkt (de afstudeeropdracht van haar vervolgopleiding). Ik geloof dat ze in totaal wel honderden mbo-docenten en studenten heeft gesproken. Het resultaat: een campagne die aansluit en aanslaat. Met grote posters die vanaf vandaag in de mbo’s te zien zijn, en een spel – titel: ‘Red flags op stage’ – dat docenten met studenten kunnen spelen voor en tijdens hun stage, om ongelijke situaties in dat grijze gebied bespreekbaar te maken.

Laat ik vooropstellen: ik ben hartstikke blij met deze campagne. Hij zit goed in elkaar, en het is hard nodig. Maar ergens is het ook een beetje wrang dat we ons nu richten op mbo-studenten, alsof zíj iets moeten veranderen. Terwijl het werkelijke probleem ligt op de werkvloer, bij organisaties en bedrijven die mbo-stagiairs niet gelijkwaardig behandelen. Wat mij betreft moet daar ook aandacht voor blijven, en is de aanpak van stagediscriminatie dus één geheel. Mbo-studenten die beter herkennen en erkennen dat sommige situaties gewoon niet oké zijn en dat ook bespreekbaar (durven) maken, en werkgevers die daar vervolgens naar handelen. En ja, daar blijven we ze als gemeente ook zéker op aanspreken.