COLUMN | Ik ben (net als heel veel andere mbo-docenten) al een tijdje bezig met het bedenken en doorvoeren van vernieuwingen op de werkvloer. We zitten met ons team volop in de wereld van integratie, modularisatie, personalisatie en flexibilisering. Interessant en ingewikkeld. Wat niet helpt, is dat er in dit traject twee werelden samenkomen; de wereld van het onderwijs én de wereld van het management. Twee werelden die een totaal andere taal spreken, maar wel met één grote overeenkomst: afko’s.
Ik ben opgeleid tot journalist en later ook tot Nederlands docent. In de journalistiek geldt de regel dat afkortingen ten koste gaan van begrijpelijkheid. Als aspirant taaldocent kreeg ik te horen dat afkortingen alleen gebruikt worden door ‘luie schrijvers’. Afkortingen gebruiken wordt dus afgeraden. En mijn hele wezen is het daarmee eens. Door afkortingen te gebruiken schep je enorme afstand, je maakt je er gemakkelijk vanaf en je loopt een risico dat je toehoorders (of lezers) je niet begrijpen. Maar wat gebeurt er in het onderwijs? Precies…
