High-Tea(ms)

COLUMN | ‘Anouk, we nodigen Frank toch ook wel uit?’ Lichtelijk verbaasd kijk ik de studenten aan. We zijn op onze leslocatie in de praktijk. Boven in de kantoorvleugel van een zorgcentrum krijgen deze BBL-studenten iedere vrijdag les. Vandaag kwam de jaarafsluiting ter sprake. Het idee is ontstaan om met elkaar een high-tea te houden om het schooljaar af te sluiten. 

Omdat deze studenten al langer onderweg zijn en de meeste generieke vakken hebben afgerond, geeft Frank hun tegenwoordig grotendeels les op afstand. Praktisch voor de agenda en het milieu, maar je vraagt je soms af wat het doet met de relatie. Al laat de opmerking van de studenten zien dat we ons waarschijnlijk geen zorgen hoeven te maken.  

Dit gesprek doet ons denken aan onze beginjaren in het mbo. We begonnen tegelijk als nieuwe docenten, middenin corona-tijd. Wij hadden de twijfelachtige eer om de BOL-studenten op vrijdagmiddag les te mogen geven. Anouk een keuzedeel en Frank rekenen. Op vrijdagmiddag, via Teams. Top idee. Om de betrokkenheid te verhogen én het voor onszelf leuker te maken, organiseerden we altijd een gezamenlijke check-in en -out. Even vragen wat studenten bezighoudt en op het eind: ‘Wat ga je doen dit weekend?’ Zo konden we toch aan de relatie werken. 

Tijdens deze gezamenlijke momenten viel ons iets op: een mannelijke en een vrouwelijke student hebben hetzelfde behang. ‘Zitten jullie soms in dezelfde ruimte?’ vragen we. Ze beginnen te lachen en zeggen: ‘Ja!’ Dan zien we de vrouwelijke student uit beeld verdwijnen en bij de mannelijke in beeld schuiven. Ze waren bang dat we bij één van de twee de presentie niet zouden registeren als ze samen zouden inbellen.  

Nog een voordeel: dankzij Teams hoef je ook niet altijd op dezelfde plek te zijn. Een student wilde in eerste instantie haar camera niet aan, want hij was ‘kapot’. Na een beetje aandringen ging de camera toch aan. Weer de vraag: ‘Waar ben je?’ Toen bleek dat de student in Amsterdam was. Want ze ging een weekendje weg. Nu kon ze én meedoen én een weekendje weg.  

Doordat we nieuwsgierig waren in plaats van controlerend, vertelden studenten verrassend veel. En zo deden ze mee met de check-in en check-out. Wij deden vrolijk mee en vertelden ook wat wij dit weekend gingen doen. Toen we elkaar weer fysiek tegenkwamen op school, bleven ze vragen naar ons weekend. We bewaren hier goede herinneringen aan. Want dit verhaal laat zien dat afstand niet meteen een negatieve impact heeft op de relatie, zolang je er maar in investeert.  

Blijkbaar is Frank, ondanks alle online lessen, niet uit beeld verdwenen. En dat is misschien wel het mooiste compliment dat je als docent kunt krijgen. 

Voor een high-tea komt hij dus graag weer even in beeld.